Alive

September 11, 2019

Mijn leven staat al een hele tijd in het teken van zelfontwikkeling. Deze prachtige ontwikkeling heeft zichzelf onlangs 'ontwikkeld'. Voorheen was ik vooral bezig met mijzelf beter, mooier, dunner, etc. te maken. Van buiten dingen toevoegen/erbij doen, maar ook van binnen dingen afwijzen om een beter gevoel te krijgen. Dit wil ik wel en dit wil ik niet. Hierdoor voel ik mij (op de korte termijn) goed en hierdoor niet. 

Nu is er een besef gekomen dat mijn zelfontwikkeling verwikkeld was in een strijd tussen goed en kwaad, mooi en lelijk, meewerkend en tegenwerkend. Het dualisme, met een mooi theologisch woord. Wat ik ervaren heb is dat ik mijzelf en het leven om mij heen hiermee vast zet. Zo moet het zijn! Groei was nauwelijks mogelijk. Tenzij er iets in mijn realiteit kwam waarmee ik 'moest' dealen en niet kon afwijzen. Van deze reality checks heb ik er veel gehad. 

 

 

 

Een voorbeeld is mijn jarenlange depressie die uiteindelijk uitmondde in een burn-out. Mijn lijf was op waardoor ik niet meer kon werken. Emotioneel voelde ik mij enorm eenzaam, iets waar ik niet mee wilde dealen en daarom opnieuw een relatie begon met een ex. Natuurlijk kreeg ik hier ook veel reality checks waar ik in eerste instantie niet naar wilde luisteren. Totdat het uiteindelijk wel moest, want mijn gezondheid stond op het spel. Dit was een belangrijk moment in mijn leven waarin ik leerde om te voelen wat ik nodig had en voor mijzelf te zorgen. 

 

Ik trok met mensen op die op de één of andere manier goed voor zichzelf zorgden en wat ik merkte was dat zij allemaal een ander ritme hadden. Ze pakten dingen langzamer aan en namen de tijd om te voelen en zich bewust te worden van wat er in hun systeem gebeurde. Ik vond het prachtig om te zien, maar had zelf nog geen idee hoe ik dat moest aanpakken. Gelukkig kwam tantra in mijn leven en in eerste instantie "gebruikte" ik het om te gaan voelen. Ik had tantramassages nodig om in contact te komen met mijn hele lijf. Fantastisch dat er zoiets bestaat! 

Maar.. ik gebruik niet voor niets het woord "gebruikte", want dat was het. Ik voegde wederom van buiten iets toe om MIJ beter te voelen. Ik was er constant naar op zoek en wilde vervuld raken. Blijkbaar was ik leeg. Het was de diepe eenzaamheid die ik voelde waar ik nog steeds voor aan het wegrennen was. Ik voelde me afgescheiden van alles en wanneer ik een nawee had van de depressie leek doodgaan een fijne optie. Stoppen met alles, opgeven en het leven loslaten. 


Nu heb ik het leven ook losgelaten! Ik laat telkens mijn oordeel los over wat er zich aandient in mijn leven. Ook laat ik mijn oordeel los over mijn oordelen, die zeker nog voorbij komen in mijn gedachten. 

En dat voelt nieuw en lekker. Het is speels en liefdevol. Non-dualisme, met een mooi theologisch woord. 

Ik heb het vechten opgegeven en ben het leven liefdevol gaan omarmen. Ook letterlijk, ik omarm in mijn sessies jou, als mens, het leven, met onvoorwaardelijke liefde. 

 

 

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

© Okt 2019 by Nicole Everts                                                                    ClearSpirit       KvK-nummer:  6480116